Dit voorjaar bracht een golf van ongemak met zich mee en onthulde tegelijk pijnlijke tegenstrijdigheden in het beleid 

Diepe ergernis blijft! 

Ruim anderhalf jaar geleden (oktober 2024) hadden de gemeenteraadsverkiezingen plaats. De verkiezingsuitslag heeft een bestuursmeerderheid opgeleverd tussen Wij-Samen sterk (samenvoeging van CD&V en Open VLD (nu Anders) en de NVA, die nu volop in gang geschoten is. Na een jaar is men eindelijk tot een bestuursakkoord (beleidsnota) gekomen.  

Een nieuwigheid  bij deze verkiezingen was dat ook meer gedetailleerde verkiezingsresultaten zouden bekendgemaakt worden en dit op het niveau van de buurten en gehuchten (herkenbare geografische deelgebieden). 

Zodoende wordt het “signaal van de kiezer” (de noden; de problemen) ook ruimtelijk vertaald en zichtbaar. Voor het voeren van een efficiënt gemeentelijk beleid levert dit essentiële informatie. Maar ook vanuit het oogpunt van politieke marketing zijn deze gegevens bijzonder nuttig: partijen kunnen er lessen uit  trekken en zien aan welke buurten zij te weinig of te veel  aandacht besteden. 

Een naam vertelt een verhaal! 

Zoeken naar een gemeenschappelijke naam voor een nieuwe fusiegemeente BKZ is geen spelletje “Namen noemen”. 

Tot nog toe werden vooral veel namen gescandeerd, losse flodders, losjes uit de pols geschud, zonder al te veel betekenis. Vaak ook uit een hang naar het verleden, maar ook als een begrijpelijke vorm van protest. De burger heeft al zo weinig greep op de wereld, laat staan op zijn eigen dorp. 

De naam van de fusiegemeente moet vooral staan voor een project dat een sociale en maatschappelijke meerwaarde oplevert. 

Een naam moet een verhaal oproepen dat een gemeenschappelijke toekomst schetst, verbeeldt, vormt en niet louter herinnert aan het verleden.

Voor de definitieve naamgeving van de nieuwe fusiegemeente BKZ wordt aangekondigd dat de bevolking daarbij ruimschoots haar zeg zal hebben.

De nieuwe naam moet iedereen verbinden!

Stel je echter voor dat deze bevolkingsraadpleging de voor de hand liggende naam Bevergem, oplevert.

Beelden uit de gelijknamige VRT serie worden dan tot leven gewekt.

Wij kunnen ons dan weldra verwachten aan de Zeugefeesten.

Lees hier verder over de gevolgen van deze eventuele keuze.

Bij de beperking van de werkloosheidsuitkering in de tijd, die ingaat op 1 januari 2026, denken we -in de gewijde sfeer rond Kerstmis- spontaan aan het bijbelse verhaal over de werkers in de wijngaard. Zelfs zij, die bijna hopeloos wachten op het marktplein om aan het werk gesteld te worden (de werkers van het laatste uur), zullen uiteindelijk rechtvaardig worden beloond (in bijbelse zin gaat het dan om het delen in de goddelijke genade).

Het sombere, druilerige herfstweer

creëert een sfeer

doordrongen van botsende religieuze en profane rituelen

Allerzielen, Halloween, 11 november (wapenstilstand WO I)

en bezwaart ons gemoed met droefheid en weemoed.

Door de dreiging van oorlog,

zijn wij vooral aangegrepen door de herdenking

van Wereldoorlogen I en II.

Wij kunnen ons die momenten levendig herinneren.

Het was in de jaren vijftig:

op het Esserplein in Melsele,

zongen wij als scholieren, ontroerend mooie liederen.

Onze stemmen vloeiden samen tot een klaagzang

Ik had een wapenbroeder

Een betere vond men niet

De trommel sloeg ten strijde,

Hij ging aan mijn zijde,

Al zingend ’t zegelied.

(Zuid-Duitse dichter Ludwig Uhland (1809)

't Morgenrood , 't morgenrood

Spelt me allicht een vroegen dood

Als de krijgstrompetten klinken

Zal de strijd mij wreed verminken

Mij en menig kameraad

(Wilhelm Hauff in 1824 en vertaald door H. Bouman).

Novemberdagen

Boven de polder 

hangt een sombere, ondoorzichtige waas, 

een sluier van grijze geheimen, 

Wolkenslierten waren dreigend over de velden, 

als bewakers van een vergeten tijd -

zijn dit poldergeesten, fluisteringen uit het verleden? 

Maar eens de mist optrekt, 

ontvouwt zich voor ons 

een uitgestrekte eindeloze vlakte, 

“weiden als wiegende zeeën” 

een landschap dat ademt, dat leeft

en reikt  tot aan de horizon.

een ode aan de rust en kracht van onze Wase polders

getuige van een verbond tussen mens en natuur. 

De Warande (Beveren)

In Rondom -Beveren (Maandelijks reclameblad, 20/08/2025) vertelt de burgemeester over zijn ontdekkingstocht (“vakantie is geen stilstand”), doorheen de dorpen van BKZ, om er de toestand van de gemeentelijke gebouwen te inspecteren (had eigenlijk al voor de fusie moeten gebeuren: men aanvaardt slechts een erfenis na inzicht in de lasten en baten).

Wij volgden dit wijze voorbeeld met enige kritische zin weliswaar. Bij een dagtocht naar het naburige dorp (dat een stad wil zijn) richtten wij onze blik op een wel zeer in het oog springend gedrocht (midden in een volkswijk): het amfitheater van SK Beveren, dat blijkbaar niet langer het Freethiel stadion is, maar wel degelijk het Gemeentelijk Voetbalstadion Beveren, heet.

De gemeente blijkt daar nu eigenaar van te zijn en verhuurt dit aan SK Beveren tegen een symbolische euro. [Tegen welke prijs de gemeente dit stadion verworven heeft rond 2005 is publiek niet gekend. Bij nader toezien is dat eigenaarsstatuut eerder een ingewikkeld kluwen van leningen, opstalrecht, PPS (publiek-Private Samenwerking (realisatie van nieuwe tribune in 2008) tussen de gemeente, SK Beveren en een projectontwikkelaar,… Een trouwe supporter (en naar te vrezen valt ook heel wat betrokkenen) heeft nauwelijks inzicht in de financiële constructie van het Gemeentelijk Stadion]. Naast de eerder vermelde actoren in de PPS, is er ook de aandeelhouder van SK Beveren: de Amerikaanse investeringsgroep Bolt Football Holdings. Er zijn dus 4 actoren in het spel om SK Beveren te beredderen ].

Voor deze zone-vreemde inplanting van deze megalomane constructie kan men nog enigszins begrip opbrengen gezien de historiek van SK Beveren, sportclub die is uitgegroeid van een dorpsploeg (en dus in een buurt is ingeplant) tot een ploeg van nationaal, ja internationaal belang!

Zoals elk levend organisme ondergaan ook sportclubs, ondanks de onsterfelijke helden, de wetmatigheden van het leven: opgang, nationale top, bloei en onvermijdelijk de neergang maar met de onweerstaanbare hoop op wederopstanding. Een van de meest beklijvende artikels over de teloorgang van SK Beveren is het artikel van Stijn Tormans in Knack [Een nachtmerrie in geel-blauw (https://www.knack.be › magazine › een-nachtmerrie-in- geel-blauw),

18 /5/2010].

Het is in dit geloof van wederopstanding dat de gemeente is begonnen met de “ruimtelijke sanering” van de hoofdinkom van het stadion: een hele rij woningen voor het stadion werden onteigend (de kostprijs van dit gehele project zou 2,5 miljoen euro bedragen). Nochtans zijn het geloof en de hoop in de wederopstanding van SK Beveren niet zo sterk. Het gemeentebestuur (vooral de burgemeester) twijfelt.

In Vlaanderen zijn op dit ogenblik 200.000 gezinnen op zoek naar een betaalbare woning (gezinnen die ingeschreven zijn op de wachtlijst voor een sociale woning, doorgaans een huurwoning. In Oost-Vlaanderen zijn er dat 46.620 of 23 %).

Dat wijst op een enorme woningnood. Minstens 7 % van de Vlaamse huishoudens is op zoek naar een meer aangepaste  woning en wenst de woonsituatie te verbeteren (Volgens Statistiek Vlaanderen waren er in 2023, bijna 2,93 miljoen geregistreerde huishoudens met een gemiddelde grootte van 2,3 personen per huishouden). De vraag naar sociale huisvesting van 200.000 op een totaal aantal huishoudens van 2.930.000 geeft dus een percentage aan van 6,82.

Dit is de minimale manifeste en actuele woningvraag, want een groot deel van de woningzoekenden tracht een woning te vinden  (te huren of te bouwen) op de vrije woningmarkt, dus buiten de gesubsidieerde sociale huisvestingssector.

Wat betekent dit voor de huisvestingssituatie in BKZ?

Recent werden in De Standaard de resultaten gepubliceerd van een grootschalig burgeronderzoek in april-mei van dit jaar (door De standaard, KU Leuven en Waterland). Gezocht werd naar de aanwezigheid van de E-colibacterie die wijst op menselijke fecale vervuiling. 

Meer dan 5000 watermonsters (stalen) werden op wetenschappelijke wijze geselecteerd en door burgers genomen in alle waterlopen van Vlaanderen. 

Hieruit blijkt dat de kwaliteit van het water in ongeveer de helft van de waterlopen, van goede kwaliteit is, waarin men zelfs kan zwemmen. Het gaat hier dan vooral om de grote waterlopen en kanalen. Naarmate men de kleine waterlopen volgt, neemt de kwaliteit af. Hoe is het gesteld met de waterlopen in BKZ? 

Ontmoeting Wereldraad BKZ – Schepen Inge Brocken, 12 maart 2025