De zeugefeesten – Bevergem

De Bevergemse Zeugefeesten: een viering van traditie, vernieuwing en gemeenschap

De Beverse feesten van voorheen; de jaarlijkse provinciale fokveedag (extra luister wordt bijgezet door professionele commentaren van de burgemeester, die als ervaringsdeskundige, te dezer gelegenheid ook keurmeester is van het jongvee en de lokaal gekweekte fokzeugen); het bal van de burgemeester (filantropisch gemotiveerd, want “de meeste mensen deugen”); de viering van de onsterfelijke voetbalkampioenen; de jaarmarkten, de Puitenslagersfeesten; de carnavalvieringen; het Fusiesongfestival...

AI

Al deze “events” worden gekaderd in dit nieuw wervende en wervelende feestconcept.

De burgemeester kondigt samen met de schepen van feestelijkheden (als een familiaal tweespan van Brabantse trekpaarden) het overbeladen programma (onder het gemeentelogo, dat staat voor het innovatief feestconcept, dat lokale tradities combineert met modernistische expressies) van de grensverleggende (interdisciplinaire) Zeugefeesten aan.

Radio Beverland (de pluralistische lokale zender) stuurt geregeld boodschappen in de ether (met interviews van representatieve feestvierders, olv de schepen van feestelijkheden die de geest en diepere betekenis van de feesten nader toelicht). Met fusion-muziek (muzikale kitch) wordt een spanningsboog opgebouwd en worden de gemoederen gaandeweegs opgehitst tot een climax.

Het overkoepelend en centraal geregisseerd programma moet de gemeenschap samenbrengen in een geest van trots en verbondenheid.

Hoogtepunt: de prijs “Veredeld landvarken”

Een van de hoofdmomenten van het feest is de uitreiking van de prijs “Veredeld Landvarken”. De winnende zeug wordt getatoeëerd en van een tweede huid voorzien in “gothic style” en alzo tot kunstwerk getransformeerd (gesubsidieerd door de Minister-President) door de gerenommeerde conceptuele kunstenaar Wim Delvoye (allen van eigen Vlaamse kweek en bodem ) die daardoor haar commerciële waarde en fatale finaliteit verliest, maar wel verheven wordt tot een onsterfelijke hogere diersoort: de incarnatie van natuur en cultuur.

AI

Als hoogtepunt van de dag, wordt deze levende sfinx als bovenmenselijk wezen op het podium geheven en verheerlijkt in volle adoratie. Iedereen wil nu een hangbuikvarkentje, of zelfs twee, om thuis te kweken en te koesteren.

De optocht: een feest voor zintuigen

Ter verbinding van de lokale gemeenschappen wordt de ere-zeug rondgereden in een kleurrijke stoet, op een open camion (met “band wagon muziek”) doorheen alle dorpen van BKZ, het nieuwe Bevergem. Aan de dorpspoorten worden zij verwelkomd door de lokale fanfares, die voor de gelegenheid hun beste brassband

muziek ten gehore brengen. De eigenaar - varkenshoeder zit parmantig naast zijn prijsbeest in een niet loslatende houdgreep: ze vormen werkelijk een twee-eenheid.

Omwonende burgers komen naar buiten gestormd om het varken van hogere orde te aanschouwen. De verstedelijkte, vervreemde BKZ-burger (die zich al lang niet meer als boer of dorpsbewoner voelt) herinnert zich hoe lang geleden in de kindertijd (toen BKZ nog een lappendeken was van belendende rurale dorpen) hij of zij voor het laatst nog een levend, veredeld landvarken (als kruising van het Duitse landras met het Engelse Yorkshire ras) heeft gezien.

Nu op deze dag wordt dat stukje traditie weer tot leven gewekt.

In de parochies die een heiligenbeeld van Sint Antonius herbergen wordt even halt gehouden om zichzelf en de dieren te laten zegenen. Sint-Antonius is immers de patroonheilige van de veehouders en beenhouwers. Een vrome christelijke traditie die rest uit betere CVP- CD&V- tijden.

Sint Antonius

De opstand der horden: jongeren in actie

Achter de praalcamion racen driftig, pas sexueel ontwaakte jongens en meisjes, zoals jongelingen de verleidelijk fluitende Rattenvanger van Hamelen achternaliepen, opgejaagd, naar onbekende verten, zonder goed te weten waarheen.

Op hun beurt worden zij achtervolgd door de niet gekroonde, misnoegde dieren van de fokveedag: de kalveren, de onbevredigde schuimbekkende dekberen, de Brabantse trek- en springpaarden, de pony’s en de ezels, het kleinvee. Kortom, het hele neerhof rent of huppelt de jongelingen achterna.

De stierenloop in Pamplona (Spanje) is er niets tegen.

Stiergevechten Pamplona

De jonge meisjes, gedreven door emotie en rebellie werpen zich hysterisch voor de praalcamion, remmen het tempo van de stoet en rukken de kleren van hun lijf, smachten, ja, eisen zelfs een tattoo op hun mooiste en intiemste lichaamsdelen als expressie van hun eigenheid, zelfbeschikkingsrecht en vrijheid. Het geheel lijkt op een levend Breugheliaans tafereel of is het een film van Fellini?

Politieke en maatschappelijke implicaties

De burgemeester kondigt alvast, wegens het ruime maatschappelijke draagvlak, aan, dat dit gebeuren voor herhaling vatbaar is, liefst telkenjare, met toch een speciale viering in het verkiezingsjaar. Het evenement zal institutioneel en structureel worden ingebed in het gemeentebeleid.

Tezelfdertijd is het ook de gelegenheid om een aantal verdienstelijke burgers (die niet noodzakelijk in de gemeente wonen, maar waarvan de faam, de fysiek-sportieve conditie, het charisma, de wijsheid en het maatschappelijk inzicht, afstralen op de burgemeester zelf) tot ereburger uit te roepen. Zij zullen, gelijklopend met de gemeentelegislatuur, een ere-gemeentelijke Senaat vormen, die reflecteert over de toekomst van de gemeente en de nodige krachtlijnen en impulsen lanceert om weloverwogen sociaal-economische , ruimtelijke en sociaal- culturele ontwikkelingsdoelstellingen te formuleren. Zij zijn daarvoor goed geplaatst (gelegitimeerd als het ware) omwille van hun voeling met – en kennis der de noden en aspiraties van- de lokale bevolking.

Internationale eer en sportieve glorie

Bij de lancering van het initiatief komt de FIFA voetbal- voorzitter persoonlijk naar Bevergem en reikt een vredesprijs (beter: een award) uit aan de burgemeester (wie anders dan de FIFA voorzitter heeft het nodige morele gezag daartoe) omdat hij na historisch moeizame onderhandelingen – en een zo moeilijke fusie operatie – er in geslaagd is de voorheen strijdende en na-ijverige dorpen te herenigen. Gerefereerd wordt daarbij aan de historische hereniging van Duitsland en Italië in de 19 de eeuw. Zijn verzoenende en verbindende stijl kan model staan ter oplossing van de vele verontrustende geopolitieke spanningen en conflicten in de wereld van vandaag. Tevens wordt een “wild card” uitgereikt aan SK Beveren om in de hoogste Europese competities te kunnen mee-spelen, hetgeen de sportieve ambities van de gemeente ondersteunt.

Infantino, Voorzitter Wereldvoetbalbond Fifa

Ook een internationale afvaardiging van de Europese Volleybalfederatie (o.l.v. de gerehabiliteerde nationale coach en professor in de volleybalkunde, die, om in de stijl van een verruimd zeugenfeestconcept te blijven, sommige van zijn speelsters toch maar vette koeien vond -wetenschappelijk onderbouwde coaching heet dat) komt haar erkentelijkheid uiten voor de realisatie van een sporthal die beantwoordt aan de Europese volleybalnormen, waarin de ballen hoog genoeg kunnen vliegen- respect voor de lokale democratie heet dit: de Europese volleybalbonzen die beslissen hoe het geld van de lokale burger wordt besteed). Het gemeentebeleid is ongezien hoogteverleggend. Waarin een dorp groot kan zijn!

Yellow tigers met coach in 2025 - Het Nieuwsblad

Een koninklijke onderscheiding

Voor een representatieve delegatie vanwege het Koninklijke paleis, geleid door de kroonprinses, speciaal overgekomen uit Harvard, wordt steevast de rode loper uitgerold. Zij overschouwt (kijkt neer op) het nieuwe Bevergem als één uitgestrekt aardbeienveld, symbool van de welvaart en vruchtbaarheid van de gemeente. Dit moet het beloofde land wel zijn. De burgemeester (een loyale paleisvriend) en de lokale tuinders worden geprezen om hun wereldwijde reputatie ter verbreiding van de aardbeiencultuur en hun niet aflatende zorg voor het rode goud, een schaars, week, maar veilig beleggingsproduct in onzekere tijden. Mogelijk krijgt deze nieuwe modelgemeente wel een koninklijke onderscheiding als ultieme erkenning voor de geleverde inspanningen. Een koninklijke aardbei-orde komt er zeker en vast.

Nationale en symbolische betrokkenheid

Ten lange laatste, maar niet in het minste, treedt ook een NVA- delegatie aan die de Romeinse Wissel-adelaar (symbool van nationale kracht) draagt van een nationaal veldheer, voor de gelegenheid voorzien van de inscriptie SEPB (Senatus et populus Bevergemensis - De Senaat en het volk van Bevergem). Bedoeld wordt hier de verbondenheid tussen volk en staat.

Romeinse adelaar

De Nationale CD&V- delegatie blijft afwezig. Middels een perscommuniqué heeft de partij laten weten zich niet te kunnen

herkennen in de imperialistische en Trumpiaanse stijl van Wij-Samen sterk, de nieuwe politieke grondstroom in Bevergem.

Tot zover slechts een losse greep uit de aanwezige personaliteiten.

Een collectief ritueel van verbondenheid

Wat van deze dag een hoogdag maakt, is de aanwezigheid van alle levende maatschappelijke krachten ( de “gestelde lichamen”, het sociale middenveld, de industriële wereld, de havenbonzen en vele andere actoren die ertoe doen in de samenleving,…). Zij worden opgezogen, gehypnotiseerd, door dit collectieve, bijna heidense ritueel. Dat moet wel echt verbondenheid zijn!

De Beverse Orde van de Pilorijn, een toonaangevende sekte van fallocraten en een maatschappelijke tegenkracht voor populisme, ziet met lede ogen de afvalligheid aan ten aanzien van haar traditionele waarden en normen, verzinnebeeld in hun totem: de Schandpaal.

Vlaamse identiteit en eenheid

De Zeugefeesten vormen de samenvloeiing, de culminatie van de Vlaamse en internationale cultuur, en is hier gestold tot de “Vlaamse identiteit en eigenheid”. Het treffen heeft iets van een eigentijdse Hofdag uit Reynaert de Vos, de grote jaarlijkse landdag, waar de “stand van het dierenrijk”, (respectievelijk de mensengemeenschap) wordt opgemaakt.